Emerytura a renta
Zarówno świadczenie emerytalne, jak i rentowe są elementami polskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Oba te świadczenia mają zapewnić środki utrzymania dla części tych, którzy nie są w stanie podjąć zatrudnienia. Jednak zasady przyznawania renty i emerytury różnią się.
Emerytura jest to świadczenie pieniężne przeznaczone dla tych, którzy ze względu na zaawansowany wiek nie są w stanie utrzymywać się z pracy zarobkowej. Świadczenie to zazwyczaj wypłaca się comiesięcznie. Istnieje konkretna granica wiekowa, od której przyznawane są świadczenia emerytalne. Dla kobiet jest to 60 lat, a dla mężczyzn 65. Aby nabyć prawo do emerytury, konieczne jest udokumentowanie swojego stażu pracy, zazwyczaj za pomocą świadectw pracy. Dotyczy to tzw. starego systemu emerytalnego, pod który podlegają jedynie osoby urodzone przed 1949 rokiem. Osoby urodzone później są objęte nowym systemem, dla którego istotna jest wysokość środków zgromadzonych na Indywidualnym Koncie Emerytalnym.
Renta jest to świadczenie wypłacane przez ZUS na skutek czasowej lub stałej niezdolności do pracy. Może ono także być wypłacane innym osobom zależnym od pobierającego rentę na wypadek jego śmierci, np. dzieciom, rodzicom czy współmałżonkowi (jest to renta socjalna). Przyznaje się także renty rodzinne, czyli świadczenia pieniężne przyznawane rodzinie niepełnosprawnego pracownika. Mogą to być niepełnoletnie dzieci, które jeszcze się uczą lub współmałżonek w podeszłym wieku. Renta jest przyznawana na konkretny okres lub dożywotnio na podstawie badań lekarskich przeprowadzonych w celu dokładnej oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o otrzymanie świadczenia oraz oznaczenia stopnia jej niepełnosprawności. Aby otrzymać rentę, koniecznym warunkiem jest także staż pracy w okresie poprzedzającym rozpoczęcie się choroby. Rentę wypłaca sie comiesięcznie.